SARA WALRAVEN

33, BRAND MANAGER

Door een vriend met wie ik veel lange autoritten heb doorgebracht pratend over ‘het leven’ en over hoe we in elkaar zitten, werd mij Het Weekend aangeraden. Ik voelde onrust, wist niet waardoor het precies kwam, altijd op de uitkijk voor ‘meer’ en ‘beter’, maar wat is meer en beter precies? Altijd dat ongeduld, moeite hebben met leven in het moment, me overgeven aan hetgeen wat is, zonder het gevoel te hebben dat ik me ‘laat leven’. Doodvermoeiend. Veel bezig met de buitenkant en vervolgens de twijfel die dat met zich mee brengt. Mijn projectie van die buitenkant ook op andere mensen, vooroordelen. De angst om niet aardig gevonden te worden. En dan het feit dat zich dat vooral allemaal in je eigen hoofd afspeelt.

Tijdens Het Weekend kreeg ik op een liefdevolle manier een spiegel voorgehouden. En tegelijkertijd kwam ik er eigenlijk ook voor een heel groot deel zelf achter. Hoe streng ik voor mezelf ben op zoveel gebieden, hoe onzeker ik ben en hoe bepalend die onzekerheid vaak voor me is.

Door Het Weekend ben ik geconfronteerd met wat voor mij echt echt belangrijk is in het leven. Contact. ECHT contact. Openheid in mijn relaties met andere mensen, die puur en oprecht zijn. De kracht die ik haal uit echte vriendschappen. Liefde. Werk is bijzaak, daar gaat het voor mij niet om. Maar door echt in je kracht te staan, geloof ik dat je uiteindelijk komt op de plek waar je op dat moment moet zijn. Het Weekend is een stap in een richting geweest. Ik ben er nog niet, heb nog veel uit te zoeken. Maar het heeft me wel en basis meegegeven die ik altijd voel en die altijd weer boven komt: de hunkering naar en het belang van echt contact, in alles wat ik doe.